Sveta nova Tri jerarha (stubovi Pravoslavlja)

Sveti Fotije, patrijarh carigradski. Veliki svetionik Crkve. Carski srodnik i unuk slavnog patrijarha Tarasija. Neodoljivi zaštitnik crkve od vlastoljublja papskog i ostalih rimskih izopačenja vere. Za šest dana prošao sve činove od svetovnjaka do patrijarha. Postao patrijarhom na Božić 857, a skončao u Gospodu 891. godine. Sv. Grigorije Palama arhiepiskop Solunski. Otac Grigorijev bio znatan činovnik na dvoru cara Andronika II Paleologa. Daroviti Grigorije svršivši svetske nauke ne hte poći na dvorsku službu nego se udalji u Svetu Goru i zamonaši. Podvizavao se u Vatopedu i Lavri. Vodio borbu sa jeretikom Varlamom i najzad ga pobedio. Posvećen za mitropolita Solunskog 1347. god. Proslavljen i kao podvižnik, i kao bogoslov, i kao jerarh, i kao čudotvorac. Javljali mu se naizmenično: Presveta Bogorodica, sv. Jovan Bogoslov, sv. Dimitrije, sv. Antonije Veliki, sv. Zlatoust, angeli Božji. Upravljao crkvom Solunskom 13 godina, od kojih jednu godinu proveo u ropstvu kod Saracena u Aziji. Upokojio se mirno 1360. god. i preselio u carstvo Hristovo. Mošti mu počivaju u Solunu, gde se nalazi i krasna crkva njegovog imena. Sveti Marko, arhiepiskop efeski. Znamenit zbog odvažnog štićenja Pravoslavlja na Florentinskom saboru uprkos i cara i pape. Upokojio se mirno 1452. godine. Na smrtnom odru molio svoga učenika Georgija, docnije slavnog patrijarha Genadija, da se čuva zamki Zapada i da brani Pravoslavlje.