Nova čitanja tradicije

Ako bih morao u jednoj jedinoj rečenici da napišem recenziju o knjizi Save Damjanova Nova čitanja tradicije, onda je sigurno da bih se vratio na sam početak i na naš, unekoliko, zajednički ulazak u književnost. (Mislim pritom na čitavu jednu generaciju koja se okupila oko studentskog književnog časopisa To jest i kasnije sazrevala preko Književne reči...) Šta hoću da kažem? Sava Damjanov je od samog ulaska u svet literature u odnosu na sve nas VIŠE i DRUGAČIJE video. (Nerv književnog istoričara u Save Damjanova – koji se danas jasno vidi – prvi je uočio Milorad Pavić, tada naš profesor, koji je bio poznatiji kao književni istoričar negoli kao pisac.