Kritika migracija: ko dobija a ko gubi

U liberalnom diskursu zapadnoevropskih medija i politike, migracije se izjednačavaju sa pokretljivošću i smatraju izrazom napretka. Reč je o pogrešnom uverenju koje ispušta iz vida socijalno, regionalno, kulturalno i destruktivno dejstvo migracija, ne samo na zemlje iz kojih migracije kreću, nego i na zemlje koje su njihov cilj.Masovne seobe su izraz globane nejednakosti čiji se uzroci nalaze u kolonijalizmu i ratovima, u krizama i uništavanju prirodne okoline. Kao posledica ljudskog delovanja, migracije izražavaju ekonomske ili geopolitičke interese.Da bi ovo dokumentovao Hanes Hofbauer izlaže i istorijat migracija. Svoju analizu počinje ukazivanjem na naseljavanje belaca i crnaca u Južnu i Severnu Ameriku, a završava je istraživanjem velikog talasa useljavanja muslimana sredinom druge decenije XXI veka, kada su masovni egzodus sa „globanog juga“ i negativno dejstvo globalizacije preneti i u evropske zemlje.Čini se da politički odgovor na te procese i stvorenu situaciju ima samo ideološka i politička desnica, koja umesto neophodne kritike migracija, migrante pretvara u žrtvene jarce. Levica sa svoje strane odbija da prizna suštinski desetruktivan karakter migracija.Upravo je kritika suštine migracija i njenih pokretača došla kasno, konstatuje u svojoj novoj knjizi Hanes Hofbauer, već dobro poznat čitaocima u Srbiji.Ranije studije ovog autora, analitički pronicljive, kritički utemeljene i pisane u najboljem duhu humanističke socijalne nauke, odavno privlače veliku pažnju naše javnosti. O tome svedoče Hofbauerove knjige Eksperiment Kosovo, Građanski rat u Jugoslaviji, Slika neprijatelja – Rusija, Istorija jedne demonizacije.