Kad se ljudi probude

„Kad se ljudi probude“, prvi dramski tekst Dragana Dobrašinovića, dirljiva je, bolna i katarzična pripovest o izdajstvu dece od strane njihovih roditelja u vremenima obeleženim teškim političkim i društvenim previranjima. Radnja se odigrava na Badnje veče, u jednom malom beogradskom stanu i na jednom velikom, uzavrelom bulevaru, u periodu studentskih i građanskih protesta. Tri studentkinje, Ana, njene vršnjakinje i saborkinje Mia i Tara, i mlađe sestre, Tea i Maja, centralni su likovi drame. Njihovi složeni, neuralgični odnosi sa roditeljima generisani represijom vlasti i suprotstavljenim stavovima o traumatičnim političkim zbivanjima u zemlji, noseće su teme ove uzbudljuve priče. Policijska brutalnost, nasilje nad mladim, pobunjenim ljudima, pristajanje roditelja na život u poniženju, ćutanju i strahu, ali i njihovo svesno učešće u urušavanju društva, okidač su koji dovodi do oštrog, verbalnog porodičnog sukoba nakon čega više ništa neće, niti može biti isto.No, i pored vrlo jasno vidljive linije razgraničenja i očite moralne superiornosti mladih junakinja, autor, kroz uverljive i živopisne dijaloge, koji i pored sve ozbiljnosti i napetosti nisu lišeni humorističnih detalja, daje priliku i njihovim roditeljima da iznesu svoje stavove, razloge i opravdanja, ali i potraže put ka iskupljenju i moralnom pročišćenju.