Jesenja kišna pesma

Veliki broj nepoznatih pesama Stevana Lukovića u ovom izboru treba da posluži i kao svedočanstvo o skrajnutosti njegovog pesničkog opusa, ali i kao namera da se slika srpske poezije s početka XX veka u svakom slučaju mora revidirati. Suvišnim ostaje, a ono je uvek iz domena neproverenog, gotovo iracionalnog, šta bi bilo da je pesnik nastavio da objavljuje svoje neobično muzikalne stihove, u skladu s inovativnim ritmom stiha koji je negovao, ili kuda bi stigao srpski pesnički vokabular da se u njegovom sazvežđu našlo i niz neobičnih Lukovićevih izraza, metaforičnih i sinestezijskih, teško je i nemogućno odgonetljivo.