Glumac na filmu

Glumicama i glumcima posvećen je najveći deo kinematografske literature, doduše, ne baš raznolike: intervjui, albumi, biografije ili memoari. Glumac voli da se prikazuje i da priča o sebi; on čak i iza kulisa učestvuje u spektaklu i predstavi, glamuru i anegdoti. Evidentno je da su sineaste i kritičari, mnogo više od teoretičara, posmatrali, procenjivali, diskutovali i najčešće odbacivali glumca. Cilj ovog dela, po rečima same autorke, manje je usmeren na proučavanje doprinosa glumačke profesije filmskoj umetnosti, a više na stvaranje legitimnog terena za razmišljanje o njoj. Govoriti o glumcu zahteva dobro poznavanje istorijskog, ekonomskog i estetskog konteksta razmatranih dela i, pre svega, kulturnu bliskost sa analiziranim delima, što je autorku navelo da prednost da najbližim domenima (među njima su, u prvom redu, francuski i američki filmovi). Pristup filmskom glumcu i glumicama u ovoj knjizi odraz je francuske škole mišljenja; mnogi stavovi o glumcu su provokativni i navode na smelo razmišljanje o tematici, te bi trebalo da budu shvaćeni kao podsticaj i poziv na debatu.