Etika zapadnih medija: antisrpska propaganda devedesetih godina xx veka

Izbijanje (ili pokretanje) jugoslovenske krize, njeni uzroci i dalje razvijanje, osim političke, privukli su i veliku pažnju svetskih medija, a zatim i kulturne i naučne javnosti. Samo za prvih nekoliko godina svedoci smo prave poplave raznovrsnih stavova o jugoslovenskoj krizi: stotina knjiga i hiljada tekstova, među kojima dominira memoarska literatura bivših zvaničnika, kao i zapisa novinara, aktera zbivanja. Naravno, u tom moru memoarske literature, monografija i članaka, ima tekstova kako pristranih tako i onih iz pera manje ili više objektivnih analitičara (istoričara, politikologa, pravnika, sociologa). Većina tih tekstova opterećena je tradicionalnim predrasudama, oportunizmom i demagogijom njihovih autora, ili pak interesima ključnih aktera događanja na ovim prostorima. Način na koji su napisane gotovo sve ove publikacije, s malobrojnim izuzecima, doprinosio je više zamagljivanju i iskrivljavanju onoga što se zbilo tokom raspada "druge Jugoslavije" krajem XX veka, nego nepristrasnom istraživanju i prikazu uzroka, sleda i posledica jugoslovenske krize.