Druga smrt

Žanrovski gledano, Druga smrt je izvanredno delo, kompozicija mu je više muzička nego narativna. Narator, pripovedač u prvom licu, muškarac srednjih godina, nekada je bio profesor ali je zbog nepoznatog psihičkog oboljenja propao, a potom se primirio, zaposlivši se kao čuvar u muzeju. Pripovedač se kontinuirano samopreispituje i kao da pred nas izlaže onaj psihički poremećaj koji dotiče granicu ludila ali je ne prelazi, a koji bismo mogli nazvati neurozom koja se pruža sve do paranoje.