Bivanje u prisustvu drugog

Žan-Mari Robin je jedan od najistaknutijih savremenih geštalt psihoterapeuta i didaktičara. Knjiga predstavlja zbornik eseja i transkripcija sa predavanja ovog enciklopedijski obrazovanog autora, u kojoj su objedinjeni njegovi tekstovi objavljeni u knjigama Pojaviti se kao okolnost za drugoga i Društvena promena počinje udvoje sa nekoliko novih poglavlja. Za ovo prvo srpsko izdanje autor je napisao i predgovor, a stručni recenzent je Ivana Vidaković, dr sci.Knjiga je namenjena edukantima i geštalt terapeutima, ali i psihoterapeutima drugih orijentacija i čitaocima zainteresovanim za fenomenološki ili estetski pristup geštalt terapiji.Pozivajući se na brojne reference, počev od antičkih filozofa, preko psihoanalitičara, fenomenološki orijentisanih filozofa, egzistencijalista, a neprekidno se osvrćući na okolnosti u kojima se geštalt terapija razvijala autor nam nudi mnoštvo informacija sa „posebnim upozorenjem“ da imaju zadatak da nas navedu na sopstveno autentično promišljanje i doživljaj prakse geštalt terapeuta.Uloga terapeuta se ne ograničava na sam terapijski odnos i razmene u terapijskoj sobi, a Robin ukazuje i na povezanost društva i psihoterapije ističući kako psihoterapija i kada se radi u intimnosti terapijskog setinga može da doprinese društvenim promenama. Neprekidno nas podsećajući i sopstvenim primerom da šta god radio u toku seanse „geštalt terapeut je uvek u službi svog klijenta“, te kroz lične primere sa edukacija i seansi, Robin nam se razotkriva kao autor, geštalt terapeut i čovek koji sa zaslugom nosi titulu jednog od najvećih živih didaktičara i teoretičara geštalt terapije.TERAPIJA – SUSRET KOJI OMOGUĆAVA DA BIVAMO U PRISUSTVU DRUGOG• Zašto svaki geštalt terapeut pripisuje veliki značaj procesu?• Stid – stid koji otkriva i stid koji sakriva• Razotkrivanje geštalt terapeuta• Terapeutski odnos kao model društvene promeneBez upuštanja u kosmičke apstrakcije i zapadanja u individualistički model, Žan-Mari Robin uspeva da izgradi teoriju koja obnavlja terapijsku seansu kao scenu jedinstvene i nepredvidljive drame ljudskog postojanja.Majkl Vinsent Miler, iz Predgovora