Barok u srpskoj umetnosti

Kao novi kulturni model, barok je različit od dotadašnjeg otomanskog kulturnog modela. Prvo se uočava kod srpskih narodnih prvaka i crkvenih poglavara, a zatim i u drugim delovima duhovnog, kulturnog i umetničkog života. Kulturno-istorijske promene koje su usledile nakon austrijsko-turskih ratova i Velike seobe 1690. godine, nosila je crkvena organizacija, kao vodeća duhovna snaga Srba u Habzburškoj monarhiji. Ideja verske obnove putem obrazovanja bila je opšte mesto reformi svih crkava u periodu baroka. U središte reformi postavljeno je jačanje autoriteta verskog polavara, koji je ujedno bio i politički predvodnik nacije.